Cover Glass Deep Dive: چرا ساختن شیشه نازک سخت تر از شیشه ضخیم است

شیشه نازک تر راحت تر به نظر می رسد. مواد کمتر. خنک شدن سریعتر وزن حمل و نقل کمتر هیچ کدام از اینها درست نیست. شیشه پوشش نازک (زیر 0.4 میلی متر) یکی از سخت ترین چیزها برای تولید مداوم است.

مشکل ترسیم فیوژن
اکثر شیشه‌های پوششی با کیفیت بالا-با استفاده از فرآیند همجوشی ساخته می‌شوند. شیشه مذاب روی هر دو طرف یک لوله{2}}شکل فرورفته جریان دارد، در پایین به هم می رسد و در یک صفحه پیوسته به سمت پایین می افتد. هیچ غلتکی با سطح تماس نمی گیرد. این بدان معنی است که هیچ نقص سطحی در اثر تماس وجود ندارد.

اما ورقه های نازک ناپایدار هستند. با سرد شدن و سفت شدن شیشه، فشارهای داخلی می تواند ورق را منحرف کند. در ضخامت 0.5 میلی متر، تاب خوردگی قابل کنترل است. در 0.3 میلی متر، ورق مانند کاغذ تکان می خورد. در 0.2 میلی متر، صاف نگه داشتن آن به سیستم های کنترل تنش فعال نیاز دارد که پنج سال پیش وجود نداشت.

چالش تبادل یونی
تبادل یونی با تعویض سدیم با پتاسیم کار می کند. یون های پتاسیم بزرگتر در شیشه جمع می شوند و فشرده سازی ایجاد می کنند. اما شیشه نازک فضای کمتری برای رفتن این یون ها دارد. اگر مقدار زیادی پتاسیم را به شیشه 0.3 میلی متری فشار دهید، لایه های فشرده سازی هر دو سطح در وسط به هم می رسند. که هیچ منطقه آزاد تنشی باقی نمی‌گذارد. شیشه تماماً تراکم و شکل پذیری صفر می شود. آن را رها کنید و به صورت پودر منفجر شود.

بررسی واقعیت عملکرد
برای شیشه های 0.7 میلی متری، بازده تولید معمولاً 85 تا 92 درصد است. برای 0.4 میلی متر، بازده به 75-85٪ کاهش می یابد. برای 0.3 میلی متر، حتی تامین کنندگان خوب هم برای رسیدن به 70 درصد تلاش می کنند. بقیه قراضه است. به همین دلیل است که قیمت شیشه فوق{12}}در هر متر مربع سه تا پنج برابر بیشتر از ضخامت استاندارد است.

این برای خریداران چه معنایی دارد
اگر طرح شما مطلقاً به شیشه 0.3 میلی متری نیاز ندارد، از آن استفاده نکنید. با 0.5 میلی متر یا 0.7 میلی متر بروید. بازدهی بهتر، هزینه کمتر و خرابی های میدانی کمتری خواهید داشت. شیشه نازک در یک اسلاید بازاریابی عالی به نظر می رسد. در زندگی واقعی، سردرد است.