مشکل خودرو: مازاد ظرفیت و ابزار جدید

قسمت شیشه خودرو داستان متفاوتی را بیان می کند. پلت‌فرم‌های خودروهای الکتریکی آنچه را که از OEMها خواسته شده است تغییر دهند، اما حجم آن را افزایش نداده‌اند. در واقع، چندین پردازنده شیشه ای بزرگ خودرو در حال حاضر کمتر از 70 درصد در خطوط خمشی و لمینیت خود کار می کنند.

چالش دوگانه است. اولاً، معماری‌های EV اغلب از سقف‌های شیشه‌ای ثابت به جای سقف‌های فولادی سنتی با سانروف‌های جداگانه استفاده می‌کنند. این سقف‌های ثابت بزرگ‌تر، سنگین‌تر هستند و به تکنیک‌های خمشی متفاوتی نیاز دارند. یک کوره خمشی گرانشی استاندارد برای یک سدان بک لایت به سقف پانورامایی که کل کابین خودرو را در بر می گیرد، ترجمه نمی شود. پردازنده‌هایی که سرمایه‌گذاری زیادی در ظرفیت خمشی خودروهای معمولی انجام داده‌اند، اکنون به دنبال هزینه‌های ابزارآلات مجدد هستند که میلیون‌ها دلار در هر خط است.

دوم، ادغام سیستم های آنتن و ویژگی های ADAS در شیشه، دوره های تولید را تکه تکه کرده است. پنج سال پیش، یک سایدلیت خودرو یک قطعه شیشه ای ساده با حاشیه سیاه بود. امروزه، همان سایدلایت ممکن است به یک الگوی آنتن چاپ شده، یک پنجره انتقال مادون قرمز خاص برای یک حسگر پشت شیشه، و یک زاویه گوه دقیق کنترل شده نیاز داشته باشد، اگر در مسیر نمایشگر هد-بالا قرار گیرد. اینها ارتقاء اختیاری نیستند. آنها برای هر OEM تولیدکننده خودروهای ردیف اول اجباری هستند و به تجهیزات سرمایه ای-مخصوصاً ایستگاه های چاپ صفحه با دقت ثبت کمتر از 0.2 میلی متر و سیستم های بازرسی نوری{8}} نیاز دارند که پردازنده های کوچکتر به سادگی ندارند.